Missie 5: Grondstofjuttershelden!

Voor de laatste keer in onze serie missies gingen we op zondag jutten in Katwijk. Inmiddels zijn we er ook achtergekomen dat het Grondstofjutten bijna net zo’n belachelijk groot succes is als een optreden van Ivo Niehe in Parijs.  Hella en ik gaan soms gezellig samen jutten en er zijn zelfs clubjes die twee maal per week het strand kuisen. We schrokken dus wel toen we bij aankomst hoorden dat er nog maar 3 juttassen beschikbaar waren! Gelukkig kregen we extra vuilniszakken mee want we waren met 7 zeer gemotiveerde rapers.

De motivatie spat ervan af!


Fikse tussenlozing!



We dachten dat er daarom niet zo heel veel te vinden zou zijn, maar ook nu bleek dat we met gemak de 7 zakken vulden, sterker nog: we hebben zelfs een tussenlozing in een kliko moeten doen!






Maar deze groep was dan ook de crème de la crème van de grondstofjutters, de Ivo Niehes van de zwerfierapers! De grenzen van wat nog menselijk mogelijk was werden opgerekt, zodat afval dat meters achter het prikkeldraad lag met verlengde armen en de grijper toch kon worden opgepakt.

Hier en daar bleef een pluk haar of een stukje vel achter in het prikkeldraad maar alles voor het resultaat. Wel willen we graag een volgende keer met toestemming van Rijnland in het verboden gebied alle troep opruimen, onze handen jeuken!



Na afloop was de stemming opperbest, we hadden immers weer een hoop afval verplaatst van waar het niet hoort naar waar het wel hoort. Op het terras van Wantveld werd de juichstemming bekroond met raketijs en bier, een gouden combinatie!

BeFunky Collage 2
Van hagelpatronen tot rietjes, alles verdween in de zakken!




Coming clean launched a competition with prizes!


Besides people helping us cleanup TGI-Fridays also offered The Big Cleanup a dinner for six. GREAT! And since the board of The Big Cleanup only has two members, we have exactly 4 places to spare! With whom would we love to have dinner? With you of course, are most loyal supporters!

That’s why we have launched a competition to win this white-hot prize. Maybe you think you are without a chance, but nothing is less true. We have 28 followers on Twitter of which 2 cleaning companies who presumably follow us for other reasons. On Instagram it is better (100+ followers), but there is still a world to win. The posts on LinkedIn receive an average of more than 200 views. And then we have this blog that is well attended, but isn’t an internet hit yet. All numbers are going up steadily, one more steadily than others, but we’ve been on this journey for just a few months.

In short: help us to become better known and -in the end- help us clean up more litter. Follow us, retweet us, send photos or reports of what you have cleaned, write a guest blog (good for many bonus points): be creative. In a month time, under the watchful eye of notary W.A. van Rhijn, we’ll announce the winners. They are going to experience an unforgettable evening at TGI-Fridays with us on a date yet to be agreed!

Schone Zaken trakteert op een wedstrijd met prijzen!


Behalve opruimhelpers kreeg De grote schoonmaak ook een diner voor zes personen aangeboden bij TGI-Fridays. TOF! En aangezien de directie van de Grote Schoonmaak uit twee leden bestaat, hebben we nog exact vier plaatsen over! En met wie zouden we het liefste willen eten? Natuurlijk met jullie, onze trouwe supporters!

Daarom hebben we een heuse wedstrijd uitgeschreven om deze felbegeerde prijs te kunnen winnen. Misschien denk je kansloos te zijn maar niets is minder waar. We hebben 28 volgers op Twitter waarvan 2 schoonmaakbedrijven die ons vermoedelijk om andere motieven volgen. Op Instagram gaat het beter (100+ volgers), maar ook daar is nog een wereld te winnen. De posts op LinkedIn krijgen gemiddeld ruim 200 views. En dan hebben we dit blog dat aardig bezocht wordt, maar nog geen internethit is. Alle cijfers gaan gestaag omhoog, het ene cijfer wat harder dan het andere, maar we timmeren dan ook pas een paar maanden aan deze weg.

Kortom: help ons aan meer bekendheid en daardoor minder zwerfvuil. Volg ons, retweet ons, stuur foto’s of verslagjes van wat je hebt schoongemaakt, schrijf een gastblog (goed voor veel bonuspunten) en wees creatief. Over een maand zullen we onder toeziend oog van notaris W.A. van Rhijn de winnaars bekend maken. Zij gaan met ons op een nog overeen te komen datum een onvergetelijke avond bij TGI-Fridays beleven!

Coming clean: Sandra is angry, frustrated and disappointed but got it together again

img_0805Originally we wanted to reveal our cliffhanger from the previous blog today, in a festive manner. But because of the political debate on a deposit scheme in our Dutch Lower House om Thursday 15 March I felt a need to get something else off my chest.

I have always had a lot of confidence in the government and I scoffed people a bit when they criticized politicians. In our home, the angry citizen is often paraphrased with: “Yes, yes, from our taxes!” And then we laugh happily again.

But since last week I have been looking at politics differently.

We have been working on clearing litter for a little over three months now, trying to light others or at least making the problem more aware. I am amazed at my own drive to be busy with this. Every day I pick up something and at least once a week I fill a whole bag with junk from the neighborhood. I read a lot about it, with @plasticcleanup we’re active on social media and try to do something about the litter in a positive way.

But then, then Secretary of State Stientje van Veldhoven was on the news show Brandpunt and told us that until 2021 she will give the business community the chance  to reach the target of 70 – 90% less plastic bottles. If they don’t reach that target a deposit scheme will be set up. She would start the next Monday with legislation in case the business does not reach this target. ‘One way or another, we’ll make it happen’ was her repetitive mantra. Cans turned out to no longer matter in her proposal.
Thanks to the tweets from the Afvaladvocaat I learnt that the debat in the Lower House last Thursday more or less ended in this proposal. I have no words for the powerlessness and desperation that I feel because of this. Over 80% of the Dutch are in favour of a deposit scheme. A proven effective measure. Few proposals in politics can rely on so much support from the voters. Then why wait?

The Secretary of State also has no idea how the business will tackle this. In Brandpunt she was talking about some extra trash cans and a bit more sweeping. During the debate she also admitted that she had no idea but that she would certainly ask for a plan of approach. Unbelievable!

Suppose there was a desire to levy a higher tax on bonuses. And the responsible minister says: okay, excellent plan, really important that we are going to do this. But first let’s give them the chance to pay that extra tax. If that fails in three years, I will make sure that a law is in place to arrange it. A new cabinet can then see what they will do with it. You know what, I’m going to start Monday!

Despite this great frustration, I refuse to become an old nag.. I keep clearing litter with the thought that every little bit helps. But I understand very well that all those thousands and thousands of volunteer litterpickers are demotivated. Buck up people, if it does not happen that one way, or the other way, we just take the way straight towards our goal!

[back to list of English posts]

Coming clean: TGI-Fridays lends a hand (including cliffhanger!)

Friday, March 9 we had another mission: we started collecting litter with 2 employees of TGI-Fridays. Why? You can read the extended version here, the ultra-short summary here: I picked up 267 roaming flyers from them and now they came to help us clean up.

We had agreed to meet in pavilion pOp, a temporary building on the Westplein next to the crime scene: the bicycle shed where the flyers of TGI Fridays had been spread everywhere.

We had no idea who to expect: would it be two trainees to do this job or perhaps those who had posted the flyers to all the bicycles? In any case, we did not expect it to be Gert and Robert! Two top managers of TGI Fridays. We thought they were being good sports that they had taken up the gauntlet, but we found it even sportier that they had sent their very best employees. Armed with garbage bags, grabbers and even a landing net we started in the bicycle shed where their well-known flyers were still lying. But there was a lot more than those flyers.
Within 10 minutes we had four garbage bags filled with the usual suspects: cans, plastic bottles, Antaflu wraps, lots of cigarette butts etc. Then we walked through the Leidsekade and the Vleutenseweg back to Paviljoen pOp. A walk that would normally take you a quarter of an hour, but when you also collect litter, that quickly becomes three quarters of an hour. At that time we got to know each other a little better and Gert and Robert saw with their own eyes that all that litter is quite a big problem. If you do not pay attention, you do not see immediately how much litter is on the street. But once you pay attention, you can not unsee it anymore. We see that time and time again.

Our landing net was not prepared fot this!

Once returned to Paviljoen pOp we talked some more and made this beautiful final photo that will probably get a place of honor in the first Dutch branch of TGI-Fridays!

Four happy faces with 8 full garbage bags

To conclude, we have a an exciting cliffhanger …  because what did these men bring with them? You will read it soon on this blog!

Thanks to Marij from Paviljoen pOp for being such a nice and welcoming host and of course thanks to Gert and Robert!

[back to list of English posts]


Schone Zaken: Sandra is boos,gefrustreerd en teleurgesteld maar herpakt zich

img_0805We hadden eigenlijk bedacht om vandaag de cliffhanger van de vorige blog feestelijk te onthullen, maar door het debat op statiegeld in de Tweede Kamer gisteren moet er eerst wat anders uit.

Ik heb altijd veel vertrouwen in de overheid gehad en deed een beetje schamper over mensen die altijd veel kritiek hebben op politici. Bij ons thuis wordt de boze burger vaak geparafraseerd met: ‘Ja, ja, van onze belastingcenten!’ en dan lachen we nog eens hartelijk.

Maar sinds afgelopen week kijk ik toch wat anders naar de politiek.

We zijn nu een kleine drie maanden bezig met het opruimen van zwerfafval en proberen daarmee ook anderen aan te steken of op zijn minst bewuster te maken van het probleem. Ik ben verbaasd geraakt over mijn eigen gedrevenheid om hiermee bezig te zijn. Elke dag raap ik wel wat op en minstens 1 keer per week vul ik een hele zak met troep uit de buurt. Ik lees er veel over, vul wat social media en probeer op een positieve manier iets aan het zwerfafval te doen.

Maar toen, toen kwam staatssecretaris Stientje van Veldhoven optreden bij Brandpunt en vertelde dat ze het bedrijfsleven tot 2021 de tijd geeft om de doelstelling van 70 – 90% minder zwerfflesjes te halen. Anders komt er statiegeld. Ze zou de maandag erop gelijk beginnen met wetgeving voor het geval het bedrijfsleven deze doelstelling niet haalt. ‘Linksom of rechtsom gaan we het halen’ was haar repeterende mantra. Blikjes bleken er niet meer toe te doen in haar verhaal. Dankzij de tweets van de Afvaladvocaat begreep ik dat het debat afgelopen donderdag min of meer op hetzelfde neerkwam. Ik heb geen woorden voor de onmacht en radeloosheid die ik hierdoor voel. 80% van de Nederlanders is voor statiegeld. Een bewezen effectieve maatregel. Weinig voorstellen kunnen in de politiek op zoveel instemming van de bevolking rekenen. Waarom dan nog wachten?

De staatssecretaris heeft ook geen idee hoe het bedrijfsleven dit gaat aanpakken. In Brandpunt had ze het over wat extra bakken en een beetje meer vegen. Tijdens het debat gaf ze ook toe dat ze geen idee had maar dat ze zeker om een plan van aanpak zou vragen. Ongelooflijk!

Stel dat er een wens was om een hogere belasting op bonussen te heffen. En de verantwoordelijke minister zegt: oké, voortreffelijk plan, echt keibelangrijk dat we dit gaan doen. Maar laten we ze eerst zelf de kans geven om die extra belasting af te dragen. Als dat over drie jaar niet gelukt is, dan zorg ik dat er een wet klaarligt om het te regelen. Een nieuw kabinet kan dan kijken wat ze ermee gaan doen. Weet je wat, ik ga maandag al beginnen!

Ondanks deze grote frustratie, weiger ik een oude zeur te worden. Ik blijf zwerfafval rapen met de gedachte dat ook de kleine beetjes helpen. Maar ik begrijp heel goed dat al die duizenden en duizenden vrijwillige rapers gedemotiveerd zijn. Kop op mensen, als het niet linksom of rechtsom gebeurt, gaan wij gewoon rechtdoor op ons doel af!

Schone Zaken: TGI-Fridays helpt mee (inclusief cliffhanger!)

Friday 9 maart was er weer een nieuwe missie: we gingen zwerfvuil rapen met 2 medewerkers van TGI-Fridays. Waarom? De uitgebreide versie lees je hier, de ultrakorte samenvatting hier: ik raapte eerder 267 rondzwervende flyers van hen op en nu kwamen ze ons helpen met opruimen.

We hadden afgesproken in paviljoen pOp, een tijdelijk gebouwtje op het Westplein vlak naast de plaats delict: de fietsenstalling waar de flyers van TGI-Fridays overal verspreid lagen.

We hadden geen idee wie we konden verwachten: zouden er twee stagiaires komen om dit klusje te klaren of misschien degenen die de flyers aan alle fietssturen hadden gehangen? We hadden in elk geval niet verwacht dat het Gert en Robert waren! Twee topmanagers van TGI-Fridays. We vonden het al sportief dat ze de handschoen hadden opgenomen, maar we vonden het nóg sportiever dat ze hun allerbeste medewerkers hadden gestuurd. Gewapend met vuilniszakken, grijpers en zelfs een schepnet begonnen we in de fietsenstalling waar nog steeds de overbekende flyers lagen. Maar er lag nog veel meer. Binnen 10 minuten hadden we vier vuilniszakken gevuld met de usual suspects: blikjes, plastic flesjes, Antaflu-wikkels, heel veel peuken enz. Daarna liepen we via de Leidsekade en de Vleutenseweg een rondje/blokje. Een wandeltje waar je normaal een kwartier over doet, maar wanneer je ondertussen ook zwerfvuil raapt, wordt dat al snel drie kwartier. In die tijd leerden we elkaar een beetje kennen en zagen Gert en Robert met eigen ogen dat al dat zwerfvuil best een groot probleem is. Als je er niet op let, zie je niet wat er allemaal op straat ligt. Maar als je er eenmaal wél op let, kan je het niet meer níet zien. Dat blijkt keer op keer.

Hier was ons schepnet niet op berekend …

Eenmaal terug bij Paviljoen pOp hebben we nog even nagepraat en deze fraaie afsluitende foto gemaakt die vermoedelijk een ereplaatsje gaat krijgen in de eerste Nederlandse vestiging van TGI-Fridays!

Vier vrolijke gezichten bij acht volle vuilniszakken!

Tot slot hebben we nog een cliffhanger van jewelste … want wat hadden de mannen meegenomen? U leest het binnenkort op dit blog!

Dank aan Marij van Paviljoen pOp voor de gezellige ontvangst en natuurlijk aan Gert en Robert!