Coming clean: Sandra is angry, frustrated and disappointed but got it together again

img_0805Originally we wanted to reveal our cliffhanger from the previous blog today, in a festive manner. But because of the political debate on a deposit scheme in our Dutch Lower House om Thursday 15 March I felt a need to get something else off my chest.

I have always had a lot of confidence in the government and I scoffed people a bit when they criticized politicians. In our home, the angry citizen is often paraphrased with: “Yes, yes, from our taxes!” And then we laugh happily again.

But since last week I have been looking at politics differently.

We have been working on clearing litter for a little over three months now, trying to light others or at least making the problem more aware. I am amazed at my own drive to be busy with this. Every day I pick up something and at least once a week I fill a whole bag with junk from the neighborhood. I read a lot about it, with @plasticcleanup we’re active on social media and try to do something about the litter in a positive way.

But then, then Secretary of State Stientje van Veldhoven was on the news show Brandpunt and told us that until 2021 she will give the business community the chance  to reach the target of 70 – 90% less plastic bottles. If they don’t reach that target a deposit scheme will be set up. She would start the next Monday with legislation in case the business does not reach this target. ‘One way or another, we’ll make it happen’ was her repetitive mantra. Cans turned out to no longer matter in her proposal.
Thanks to the tweets from the Afvaladvocaat I learnt that the debat in the Lower House last Thursday more or less ended in this proposal. I have no words for the powerlessness and desperation that I feel because of this. Over 80% of the Dutch are in favour of a deposit scheme. A proven effective measure. Few proposals in politics can rely on so much support from the voters. Then why wait?

The Secretary of State also has no idea how the business will tackle this. In Brandpunt she was talking about some extra trash cans and a bit more sweeping. During the debate she also admitted that she had no idea but that she would certainly ask for a plan of approach. Unbelievable!

Suppose there was a desire to levy a higher tax on bonuses. And the responsible minister says: okay, excellent plan, really important that we are going to do this. But first let’s give them the chance to pay that extra tax. If that fails in three years, I will make sure that a law is in place to arrange it. A new cabinet can then see what they will do with it. You know what, I’m going to start Monday!

Despite this great frustration, I refuse to become an old nag.. I keep clearing litter with the thought that every little bit helps. But I understand very well that all those thousands and thousands of volunteer litterpickers are demotivated. Buck up people, if it does not happen that one way, or the other way, we just take the way straight towards our goal!

[back to list of English posts]

Schone Zaken: Sandra is boos,gefrustreerd en teleurgesteld maar herpakt zich

img_0805We hadden eigenlijk bedacht om vandaag de cliffhanger van de vorige blog feestelijk te onthullen, maar door het debat op statiegeld in de Tweede Kamer gisteren moet er eerst wat anders uit.

Ik heb altijd veel vertrouwen in de overheid gehad en deed een beetje schamper over mensen die altijd veel kritiek hebben op politici. Bij ons thuis wordt de boze burger vaak geparafraseerd met: ‘Ja, ja, van onze belastingcenten!’ en dan lachen we nog eens hartelijk.

Maar sinds afgelopen week kijk ik toch wat anders naar de politiek.

We zijn nu een kleine drie maanden bezig met het opruimen van zwerfafval en proberen daarmee ook anderen aan te steken of op zijn minst bewuster te maken van het probleem. Ik ben verbaasd geraakt over mijn eigen gedrevenheid om hiermee bezig te zijn. Elke dag raap ik wel wat op en minstens 1 keer per week vul ik een hele zak met troep uit de buurt. Ik lees er veel over, vul wat social media en probeer op een positieve manier iets aan het zwerfafval te doen.

Maar toen, toen kwam staatssecretaris Stientje van Veldhoven optreden bij Brandpunt en vertelde dat ze het bedrijfsleven tot 2021 de tijd geeft om de doelstelling van 70 – 90% minder zwerfflesjes te halen. Anders komt er statiegeld. Ze zou de maandag erop gelijk beginnen met wetgeving voor het geval het bedrijfsleven deze doelstelling niet haalt. ‘Linksom of rechtsom gaan we het halen’ was haar repeterende mantra. Blikjes bleken er niet meer toe te doen in haar verhaal. Dankzij de tweets van de Afvaladvocaat begreep ik dat het debat afgelopen donderdag min of meer op hetzelfde neerkwam. Ik heb geen woorden voor de onmacht en radeloosheid die ik hierdoor voel. 80% van de Nederlanders is voor statiegeld. Een bewezen effectieve maatregel. Weinig voorstellen kunnen in de politiek op zoveel instemming van de bevolking rekenen. Waarom dan nog wachten?

De staatssecretaris heeft ook geen idee hoe het bedrijfsleven dit gaat aanpakken. In Brandpunt had ze het over wat extra bakken en een beetje meer vegen. Tijdens het debat gaf ze ook toe dat ze geen idee had maar dat ze zeker om een plan van aanpak zou vragen. Ongelooflijk!

Stel dat er een wens was om een hogere belasting op bonussen te heffen. En de verantwoordelijke minister zegt: oké, voortreffelijk plan, echt keibelangrijk dat we dit gaan doen. Maar laten we ze eerst zelf de kans geven om die extra belasting af te dragen. Als dat over drie jaar niet gelukt is, dan zorg ik dat er een wet klaarligt om het te regelen. Een nieuw kabinet kan dan kijken wat ze ermee gaan doen. Weet je wat, ik ga maandag al beginnen!

Ondanks deze grote frustratie, weiger ik een oude zeur te worden. Ik blijf zwerfafval rapen met de gedachte dat ook de kleine beetjes helpen. Maar ik begrijp heel goed dat al die duizenden en duizenden vrijwillige rapers gedemotiveerd zijn. Kop op mensen, als het niet linksom of rechtsom gebeurt, gaan wij gewoon rechtdoor op ons doel af!